Was- en strijkservice in Waddinxveen

Waddinxveen ontstond in 1233 als veenontginningsdorp. Op 20 april van dat jaar verkocht Floris IV, graaf van Holland, een strook veenland langs de Gouwe aan Nicolas van Gnepwijk; de streek kreeg de naam 'Waddinxvene'. Vanaf dat moment begonnen bewoners het natte veen te ontginnen: lange, smalle kavels, greppels naar de Gouwe, boerderijen langs het ontwatertingslint. Het dorp groeide langzaam mee met wat het water toeliet.

Rond 1500 begon op grotere schaal de turfwinning. Het veen werd onder het waterpeil gebaggerd, waardoor langzaamaan grote veenplassen ontstonden. De Gouwe werd gekanaliseerd om scheepvaart mogelijk te maken, en die vaarverbinding zou het dorp economisch bepalen. Veel Waddinxveners verdienden hun geld op de scheepvaart: als schippers, als bouwers, als bevoorraders van scheepstimmerwerven. De hefbrug op de foto hierboven, gebouwd in 1936 en inmiddels een rijksmonument, is het zichtbaarste erfgoed van die Gouwe-traditie.

Naast scheepvaart en veenontginning was Waddinxveen in de twintigste eeuw vooral een woondorp: forenzen naar Gouda, Rotterdam en later Alphen vonden hier betaalbare woningen met veel ruimte. Sinds de jaren tachtig kwamen wijken als Zuidplas en Triangel erbij, waarmee het dorp flink groeide zonder zijn landelijke karakter geheel te verliezen. Vandaag telt Waddinxveen zo'n 30.000 inwoners, een hefbrug, een kano-eiland en een gemeente-brede kassencluster.

Wie in Waddinxveen woont, heeft de Gouwe nog steeds binnen handbereik en het verkeer van de A12 niet ver weg. Werken buiten het dorp, wonen binnenin — dat is voor veel bewoners het ritme. Wij rijden op vaste ophaaldagen door de gemeente — centrum, Zuidplas, Triangel, Groenswaard. Je waszak staat 's ochtends klaar, en komt 's avonds schoon en gestreken terug bij dezelfde bezorger. Een service die past bij een dorp dat al acht eeuwen op het ritme van de Gouwe werkt.