Waarom je je dekbed beter niet thuis wast
Een gemiddeld dekbed gaat minimaal acht uur per nacht onder de huid van twee mensen door. Per nacht verlies je ongeveer een halve liter vocht en tussen de 0,5 en 1,5 gram huidschilfers — voedsel waar huisstofmijt op afkomt. Na een paar maanden bevat het dekbed dat je elke avond over je heen trekt een verzameling vocht, huidcellen, mijten en hun uitwerpselen die je niet meer met luchten alleen wegkrijgt.
Het probleem met thuis wassen: een huishoudwasmachine van 7 of 8 kilo krijgt een nat tweepersoonsdekbed niet rondgedraaid. De vulling klontert, het water dringt nauwelijks tot de kern door, en de droger heeft uren nodig om de natte massa enigszins droog te krijgen — vaak met de vulling permanent samengeperst tot harde kluitjes als resultaat. Bij donzen dekbedden is de schade nog groter: dons dat te lang nat blijft gaat schimmelen en verliest blijvend zijn isolerende vermogen.
Onze industriële wasmachines hebben een trommelinhoud tot 25 kilo en een programma dat speciaal is afgesteld op grootformaat textiel. De vulling kan vrij bewegen, het water dringt tot de kern door, en in de droogfase blazen we langdurig warme lucht door het dekbed tot écht alle vezels droog zijn. Het resultaat: een schoon, zacht, geurloos dekbed dat zijn oorspronkelijke volume terug heeft.
Voor mensen met een huisstofmijtallergie, eczeem of astma maakt een jaarlijkse professionele wasbeurt vaak een merkbaar verschil. Volgens cijfers van het Nederlands Astma Fonds heeft ongeveer 12,5 procent van de kinderen een huisstofallergie — en het beddengoed is de grootste reservoir voor mijten in huis. Een gewassen, doorgedroogd dekbed reduceert die belasting drastisch.